[ ] [ ] [ English Version ]












"Turystyka, Sport i Zdrowie" 2012, nr 2


SZYMON SZAREK


Chęcińska straż pożarna jako atrakcja turystyczna miasta


Wróć do poprzedniej strony (1)


Pierwsze informacje dotyczące działalności straży w okresie międzywojennym dotyczą połowy roku 1919, kiedy to na posiedzeniu rady miejskiej, w dniu 28 lipca, radny a zarazem członek straży Henryk Gruszczyński wysunął wniosek o sfinansowanie pokrycia nowego dachu w szopie strażackiej Wniósł także prośbę o naprawę miejskich studzien. W roku następnym straż chęcińska włączyła się w akcję pomocy dla powstańców walczących o przyłączenie do Polski Górnego Śląska, przeznaczając na ten cel 627 marek polskich [20]. W rocznicę dwudziestopięciolecia istnienia straży w Chęcinach w dniu 15 VIII 1925 roku odbyły się uroczystości z udziałem władz wojewódzkich i powiatowych. Zapoczątkowała je uroczysta msza święta, którą odprawił kapelan straży chęcińskiej ks. wikariusz Koper. Po mszy strażacy przedefilowali przez miasto pod budynek magistratu, gdzie kilkunastu z nich zostało udekorowanych medalami za długoletnią służbę dla miasta. Po dekoracji w budynku klasztornym, odbył się uroczysty bankiet, na którym oprócz burmistrza miasta, a zarazem komendanta straży Kwiatkowskiego, obecni byli delegaci straży ochotniczych z Kielc, Częstochowy i Miechowa [21]. Pełny opis składu stowarzyszenia w Chęcinach znajduje się dopiero w piśmie starosty kieleckiego do wojewody, z dnia 28 VII 1927 roku. Według niego straż pożarna liczyła 60 członków czynnych, których 12 wchodziło w skład zarządu, a 7 tworzyło dowództwo straży. W skład zarządu wchodzili: prezes Wojciech Wilczyński, wiceprezes Piotr Jasiński, skarbnik Aleksander Znojek, sekretarz Aleksander Kubicki i gospodarz Wacław Wilczyński [22]. Natomiast majątek straży składał się z: 50 mundurów, 74 kasków, 17 toporów, 5 sikawek ręcznych, 7 beczkowozów, 3 drabin i 45 m węża tłocznego.

Największą bolączką straży chęcińskiej był brak odpowiednio, dużego lokalu, ponieważ remiza mieszcząca się przy ulicy Małgoskiej ze względu na małą powierzchnię użytkową, nie spełniała oczekiwań stowarzyszenia. W związku z tym w latach dwudziestych podjęto decyzję o rozbudowie tejże remizy. Pozyskano na ten cel 15000 złotych z PZUW, lecz kryzys gospodarczy, jaki dotknął Polskę spowodował, że fundusze te nie zostały wykorzystane [23]. Trudną sytuację, wywołaną przez kryzys gospodarczy pogłębiał fakt, że według szeregowych strażaków zarząd straży nie podejmował odpowiednich kroków zaradczych mających na celu poprawę położenia organizacji. Wobec tego w 1934 roku zgromadzenie walne straży odwołało stary zarząd, powołując na jego miejsce nowy w osobach: K. Hempla - prezesa, H. Gruszczyńskiego - skarbnika, S. Bejma - sekretarza, T. Kanclerza - naczelnika i W. Balasińskiego - zastępcy naczelnika.

Nowy zarząd przedstawił plan działania na najbliższy rok, polegający na wyszkoleniu całej drużyny i dokształceniu oficerów. Ponadto postanowiono zaopatrzyć straż w elektryczną syrenę alarmową, a także stworzyć autopogotowie strażackie. Niezależnie od tych planów polecono zarządowi, aby ten powiadomił magistrat o potrzebie naprawy zbiornika przeciwpożarowego. Z informacji prasowych wynikało, że udało się zrealizować zakup syreny alarmowej, a PZUW przyznało straży 3000 złotych na zakup motopompy, do której magistrat miał dopłacić jeszcze brakujące 2500 złotych [24]. W 1939 roku w składzie zarządu ochotniczej straży pożarnej w „Chęcinach nastąpiły” zmiany. Ustąpił prezes Hempel na jego miejsce został wybrany Edward Padechowicz, miejsce naczelnika Kanclerza zajął dotychczasowy zastępca Porzucek, a na miejsce sekretarza Bejma został wybrany S. Jasiński [25].

Ochotnicza straż pożarna w Chęcinach nadawała koloryt miastu od początku swojego istnienia. Wynikało to z tego że nie pełniła tylko funkcji pogotowia pożarowego, ale za przykładem straży ochotniczych działających w innych miasteczkach, angażowała się w życie miasta i jej mieszkańców. Dzięki temu jej historia może być wykorzystana do promocji miasta, posiadającego kilkusetletnią historię, obfitującą w ważne wydarzenia o znaczeniu ogólnopolskim.

Straż ochotnicza przechodziła wszystkie koleje losu jakie nawiedzały miasteczko. Jej członkowie brali udział w rewolucji 1905 roku, a po odzyskaniu niepodległości angażowali się w życie swojej „małej ojczyzny”. Strażacy chęcińscy nie zapominali jednak o obowiązkach wobec kraju, który odzyskał niepodległość. Od początku swojej działalności straż posiadała remizę przy ulicy Małogoskiej, dopiero w 1995 roku stowarzyszenie otrzymało nowy budynek, mieszczący się na ulicy Szkolnej. Został on przystosowany do zmieniających się potrzeb jednostki [26]. Tradycje, zapoczątkowane w początkach XX stulecia, podtrzymywane są do dziś przez kolejne zastępy chęcińskich strażaków, pełniących służbę z wielkim poświęceniem.



Przypisy


[1] Statut Towarzystwa Straży Ogniowej Ochotniczej w Królestwie Polskim, Lublin 1918, s. 3.
[2] R. Nadgowski, Chęciny Spacerkiem po mieście i okolicy, Kielce 2000, s. 3.
[3] J. Czarnecki, Chęciny i okolice, Warszawa 1954, s. 45.
[4] Tamże, s. 46-47.
[5] Tamże, s. 50-51.
[6] www. Chęciny. Pl. dn. 7.II. 2013.
[7] R. Nadgowski, Chęciny…, s. 4 – 5.
[8] W. Kawalec, Kielecczyzna Rozwój Gospodarczy Regionu, Warszawa 1962, s. 17.
[9] R. Nadgowski, Chęciny…, s. 6.
[10] T. Olejnik, Towarzystwa ochotniczych straży ogniowych w Królestwie Polskim, Warszawa 1996, s. 15.
[11]J. Czarnecki, Chęciny…, s. 40.
[12]K. Gruszczyński, Historia Ochotniczej Straży Pożarnej w Chęcinach „Bogu na chwałę a ludziom na poży-tek”, Chęciny 2001, s. 18.
[13] K. Gruszczyński, Historia…, s. 26.
[14] T. Olejnik, Towarzystwa…, s. 259.
[15] K. Gruszczyński, Historia…, s. 36–37.
[16] T. Olejnik, Towarzystwa…, s. 259.
[17]Archiwum Państwowe w Kielcach (dalej: APK), Starostwo Powiatowe Kieleckie (dalej: SPK), sygn. 54, k. 2-3
[18] APK, Urząd Wojewódzki Kielecki I (dalej: UWK I), sygn. 4419, k. 7.
[19] APK, SPK, sygn. 53, k. 2.
[20] K. Gruszczyński, Historia…, s. 40.
[21] Tamże, s. 41.
[22] APK, SPK, sygn. 609, k. 14.
[23] APK, Akta miasta Kielce (dalej AmK), sygn. 2113, zbiór okólników zeszyt 5, II półrocze 1926 r.
[24] „GK” 1934, nr 137.
[25] APK, UWK I, sygn. 3827, pismo z dnia 14 VII 1939 r.
[26]K. Gruszczyński, Historia…, s. 66.
  << Poprzednia  1 2




Sierpień 2020

PnWtŚrCzPtSoN
12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31


"Turystyka, Sport i Zdrowie" 2019, nr 6
Aktualny numer
- artykuły (2)
"Turystyka, Sport i Zdrowie" 2014, nr 5
Aktualny numer
- artykuły (4)
- dział literacki (2)
"Turystyka, Sport i Zdrowie" 2013, nr 4
Ekonomia i zarządzanie w turystyce
- artykuły (6)
"Turystyka, Sport i Zdrowie" 2013, nr 3
- artykuły (11)
- dział literacki (3)
"Turystyka, Sport i Zdrowie" 2012, nr 2
- artykuły (10)
- dział literacki (3)
"Turystyka, Sport i Zdrowie" 2011, nr 1
- artykuły (11)
- omówienia, recenzje (1)



Czasopismo naukowe
"Turystyka, Sport i Zdrowie"
..jest periodykiem (rocznikiem) multimedialnym, ukazującym się w Internecie. Ma charakter szerokiego forum wymiany poglądów naukowych, opartych na przeprowadzonych badaniach oraz dyskusji wokół problematyki teoretycznej, metodologicznej, faktograficznej i możliwości zastosowania badań w praktyce. Redakcja periodyku przyjmuje do opublikowania prace dotyczące turystyki - jej dziejów, współczesnych uwarunkowań rozwoju (politycznych, ekonomicznych, społecznych) oraz wpływu na stan zdrowia człowieka, środowisko przyrodnicze i gospodarkę poszczególnych regionów, państw.



Politechnika Opolska

Wydział Wych. Fizycznego i Fizjoterapii

"Turystyka, Sport i Zdrowie"

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Nauka Polska





Ta strona wykorzystuje pliki "cookies"!
[ Polityka dotycząca plików "cookies" na stronach Politechniki Opolskiej ]


  [ Powrót ]